martinkeizer.com Single Malt Whisky

Whisky, voor veel mensen een sterke drank met de kleur van appelsap. Voorheen een drank die niet iedereen waardeerde, dit dankzij het slechte imago dat Whisky kreeg door de slechte producten in de twintiger jaren van de vorige eeuw. Ondanks de steeds betere producten vanaf de zestiger jaren, van de vorige eeuw, heeft het toch nog jaren moeten duren voordat het weer een populaire drank werd. Maar ca. 2000 weer erg populair en nog steeds in een stijgende lijn, met een steeds bredere keuze aan jaartallen speciale vattings en bottelingen. Door de goede kwaliteit ontdekken steeds meer mensen de uitgebreidheid en variëteit van de huidige Whisky's. Single Malt Whisky's en de duurdere blends worden meest puur gedronken, de goedkope blend en Pure Whisky's worden gemengd in frisdrank.
	Het is ook de Single Malt Whisky dat nu mijn grootste voorkeur heeft. Zelf ben ik whisky gaan drinken door goedkope blends door cola te mengen. Dit was blijkbaar mijn manier om aan sterke drank te wennen, doordat de smaak beviel werd het drankje sterker, je past de verhoudingen wat aan en het drankje werd er lekkerder door. In de negentiger jaren kwam er op avonden met vrienden en familie steeds regelmatiger een 'ouderwets' whiskyglas op tafel, de Glen Talloch (blend) die we dronken was zacht van smaak en qua prijs zeer aantrekkelijk. Na de Glen Talloch kwam Glenfiddich, deze kochten we (niet toevallig) belasting vrij in het Zwitserse Samnoun, ach we waren er toch voor het kopen van belastingvrije suiker dat we gebruikten voor het bier brouwen. Hoe het gekomen is weet ik niet, maar de toen nog gewone (zonder smaakjes) Glenfiddich heeft ons meer Single Malts laten drinken. Ondertussen zijn we kritische fijnproevers van hoofdzakelijk Schotse Single Malts. Zoveel mensen zoveel smaken dus er is voor iedereen wel een whisky die hij/zijn lekker vindt. Met onderstaande informatie kunt u misschien nog wat wijzer worden op het gebied van whisky, kan ik nog wat leren (en dat kan ik!) laat het me weten, graag voeg ik deze wijsheid toe aan deze site en daarmee aan de lezers ervan. Martin Keizer.



	De geschiedenis van whisky: Zolang er mensen zijn, is er gedistilleerd. De Griekse wijsgeer Aristoteles beschreef in 322 voor Christus al een heel eenvoudig distillatieproces: het verhitten, verdampen en condenseren van alcohol. De distilleerkunst werd door de Arabieren westwaarts gebracht en door de Moren geïntroduceerd in Spanje. Alcoholdistillatie werd daar oorspronkelijk toegepast bij de bereiding van parfums en medicijnen. Al snel werd ontdekt dat alcohol ook uit granen kon worden gedistilleerd. Sinds het eind van de 15de eeuw gebeurt dat ook in de Schotse Hooglanden. In 1644 werd er voor het eerst belasting op het maken van whisky geheven. En in 1823 werd het stoken van whisky legaal. De eerste distilleerderij die in 1824 zijn vergunning kreeg, was The Glenlivet. De eerste Single Malt die geëxporteerd werd - eind jaren zestig was Glenfiddich.

Keltisch levenswater: Het woord whisky is afkomstig van uisge beatha, Keltisch voor levenswater. Water, vuur en gerst vormen al meer dan 500 jaar de belangrijkste benodigdheden voor het maken van whisky, een sterke drank met minimaal 40% alcohol. Na minimaal drie jaar rijpen in eikenhouten vaten (dat gebeurt zo sinds ca. 125 jaar), wordt de Whisky gebotteld en gedronken. Van whisky bestaan duizenden soorten en merken. Zo zijn er Single Malt Whisky's, Vatted Malt Whisky's, Blended Whisky's en Grain Whisky's. De belangrijkste landen waar whisky gemaakt wordt zijn Schotland, Ierland, de Verenigde Staten (in deze laatste twee landen noemen ze het Whiskey), Canada en Japan. De meest zuivere vorm van Whisky is de Single Malt Whisky. Malt of mout is ingeweekt, ontkiemd en vervolgens in de klin gedroogd graan. Dit kan elk soort graan zijn. In Schotland gebruikt men voor de productie van Malt Whisky alleen gemoute gerst.

Productie van (Schotse) Whisky:
De productie van whisky is niet zo bewerkelijk als vaak wordt gedacht. Het proces is redelijk eenvoudig. Schotse Malt Whisky in vijf stappen: Het eesten doet men in de (Malt) Kiln, hiermee ontstaat de pure mout. De rook van de brandende turf geeft de zeer bepalende smaak aan de gerst zoals dat bij de Islay's goed is te proeven. De Kilns hebben een pagodevormig dak, hierdoor wordt de rook afgevoerd. De Schotse malt distilleerderijen zijn hier goed door te herkennen. Bovenstaande (stap 1) vindt hoofdzakelijk plaats in speciale mouterijen, er zijn bijna geen distilleerderijen meer die dit nog in eigen huis doen. Zij bestellen de mout die dan gemaakt wordt volgens de door de distilleerderij opgegeven specificaties.		Stap 1; Mouten (Malting) Voor Schotse Whisky gebruikt men vooral veel Schots graan, de eigen graanproductie is toereikend voor de Schotten. Het begint met het weken van gerst (een graansoort) in water, dit vindt plaats in het Malt House. Na vier dagen wordt de gerst uitgespreid over een warme betonnen vloer (moutvloer / malting floor). Hier zal de gerst in zeven tot twaalf dagen langzaam ontkiemen, om het kiemen en de temperatuur te reguleren keert men het gerst op de moutvloer dagelijks. Het kiemen heeft tot doel het zetmeel in het graan om te zetten in natuurlijke suikers. Het proces wordt, als het gerst voldoende is uitgelopen gestopt door het boven een (turf) vuurtje te drogen, dit noemt men Eesten.
Stap 2; Mashen (Mashing) De volgende stap is het malen van de Mout in het Mash House, eerst worden er nog de eventuele steentjes uit gehaald in de destoner (trilapparaat). Dan kan het worden vermaalt in de Mill. De gemalen mout gaat in een vat, de 'mash tun', en wordt een aantal maal vermengd met water en verhit. De suiker in de mout lost op en er ontstaat een zoete alcohol vrije vloeistof, wort. De wort zinkt door smalle gleuven in de bodem van het vat, en de vaste substantie (draff) blijft achter en wordt verwijderd, waarna de handeling wordt herhaald tot al het zetmeel is omgezet in suiker. De Wort wordt verder verwerkt tot Whisky. De resten worden verkocht ten behoeve van veevoer, zoals dat ook bij de bierproductie gebeurd.
Stap 3; Gisten (Fermentation) De Wort gaat in, grote hoge vaten, Washbacks in de Tun Room. In de Washbacks kan de Wort langzaam afkoelen, vanaf een bepaalde temperatuur kan het gist worden toegevoegd. Dan begint het proces van het gisten, daarbij komt Kooldioxide vrij en het brouwsel gaat flink schuimen. Vaak zitten in de Washbacks draaiende sproeiinstallaties om overstromen(schuimen) tegen te gaan. In dit chemische proces zet de gist het suiker om in alcohol. Na ongeveer twee dagen ontstaat een licht alcoholische (8%) vloeistof, Wash genoemd. Washbacks zijn meestal van hout, Lariks hout uit verschillende landen of Oregon Pine. Tegenwoordig gebruikt men steeds vaker roestvrij staal omdat dit gemakkelijker schoon te maken en duurzamer is, het hout voegt hier weinig tot niets aan de smaakt toe. De Wash wordt na de Washback verzamelt in de Washcharger. Tot hier lijkt het gehele proces veel op dat van bier maken, dat is ook de reden dat sommige oude bierbrouwerijen zijn overgegaan tot het maken van Whisky.


Stap 4; Distilleren (Distillation) Het distillatieproces voor Whisky's (behalve Grain Whisky) vindt plaats in een Pot Still. Een distilleerapparaat bestaande uit twee soorten koperen ketels. De eerste ketel is de Wash-Still waarin de gegiste wort verhit wordt tot ongeveer 70 graden. Hierdoor verdampt de alcohol en een weinig water. De dampen worden afgekoeld en opgevangen, gaan dan voor de eerste keer door de Spirit Safe (door de Left-most chamber).
		Het distillaat uit de Wash Still wordt Low Wine genoemd en bevat ongeveer 22% alcohol. Het is niet drinkbaar en bevat nog water, daarom moet er nog een tweede maal gedistilleerd worden, dat gebeurt in de Spirit Still. Het distillaat uit de Spirit Still bestaat uit drie delen en gaat daarna voor de tweede maal door de Spirit Safe (door de Right-most chamber). De belangrijkste taak van de Stillman is het scheiden van de drie delen van het distillaat d.m.v. een kraantje op de Spirit Safe.

Het scheiden van het distillaat is heel erg belangrijk omdat er giftige delen in de vrijgekomen alcohol zitten. Dit is ongeveer de werkwijze: Eerst gaat voor voor 10 tot 15 minuten de Foreshot door de safe, dit is een giftige zware alcohol en niet geschikt voor whisky. Hierna komt er ongeveer drie uur het middelste deel van de alcohol uit de Still, the middle cut, dit is het gedeelte dat geschikt is voor de Whisky. Dit deel wordt apart opgevangen voor verdere distillatie. Door nauwkeurig te meten weet de Stillman precies wanneer de Feint begint. De Feint is het deel dat te weinig alcohol bevat en gaat samen met de Foreshot terug naar de Wash Still om met de volgende eerste distillatie mee te gaan. Na de tweede distillatie ontstaat de zogenaamde Spirit van ongeveer 72% alcohol, dit is de jonge Whisky (New Spirit). Deze New Spirit wordt aangelengd met water totdat het alcoholpercentage ongeveer 60 tot 65% is. Dit is Cask Strenght. Daarna gaat het naar the filling station om het in de vaten te doen.
		Stap 5; Rijpen (Maturation) Voordat Whisky Whisky mag heten moet het distillaat minsten drie jaar rijpen in een houten vat. Doordat het hout licht poreus is heeft het distillaat inwerking in het hout en geeft het hout (en de lucht er omheen) zijn smaak af aan het distillaat. Iedere houtsoort en omgeving van waar het vat ligt geeft zijn eigen specifieke smaak aan de Whisky. Vaak gebruikt men ook vaten waar al andere alcoholische drank in heeft gezeten om nog meer bijzondere aroma te vormen. Meer hierover bij 'vaten en smaakvorming'.





Vaten en Smaakvorming. Nieuwe whisky (new spirit) is niet lekker, heel erg 'chemisch', helder, sterk en scherp. Om whisky te laten smaken moet deze enige tijd rijpen op eikenhout. Alle vaten die men voor whisky gebruikt zijn daarom van eikenhout. Dit kunnen nieuwe vaten zijn maar men rijpt heel veel op gebruikte vaten. De meest gebruikte vaten komen uit Amerika (ex Bourbonvaten) of uit Spanje (ex Sherryvaten). In de VS mag een vat, volgens de wet, maar één maal gebruikt worden, Bourbon zit meestal maar een jaar of twee - drie in het vat. Het komt de Schotse whiskydistilleerderijen dan ook heel goed uit dat daarmee veel vaten beschikbaar komen. Voor whisky kunnen ze nog zo’n veertig tot zestig jaar gebruikt worden. Vaten worden voor hergebruik zeer streng gecontroleerd, bijna altijd gerepareerd en natuurlijk volledig vloeistofdicht weer aangeboden op de markt, meestal op bestelling.

Het eikenhout geeft zijn specifieke smaak af aan de whisky, bij Glenfiddich brand men de binnenzijden van de vaten uit om de smaak te beïnvloeden. Sinds ongeveer 1994 rijpt men voor 10 of meer jaren op ex Bourbonvaten gevolgd door een narijping op een vat waarin een andere drank heeft gezeten, zoals Port, Sherry, Madeira, Burgundy (franse wijn) of whiskyvaten uit een andere streek. Inmiddels zijn er zelfs narijpingen op gebruikte Rum en Biervaten. Het is geweldig om te ervaren hoe een whisky verandert door het narijpen op een gebruikt drankvat.



Een andere manier van smaakvorming is rijping in verschillende vat groottes. Al vele jaren rijpt men in Barrels (180 ltr), Hogsheads (250 ltr), Butts en Puncheons (500 ltr). De vat afmeting heeft invloed op de rijping, in een Quarter Cask (127 tot 159 liter) rijpt de whisky sneller dan in een Hogshead of Butt, dit heeft natuurlijk een behoorlijke invloed op de smaak.
Speyside Cooperage, Dufftownroad, Craigellachie - Aberlour.

Het vat geeft aroma aan de Whisky, maar ook de plek waar een vat ligt heeft volgens de kenners invloed op de smaak. Voor Schotse Whisky is het belangrijk dat het vat in Schotland ligt. Sterker nog de exacte plek in schotland wordt met trots gemeld. Daarom zetten sommige distilleerderijen het vatnummer en ook de naam van het pakhuis (Warehouse) op de flessen. Er zijn zelfs distilleerderijen die de whisky vernoemen naar het pakhuis waar de vaten hebben gelegen. Schotse tongen beweren daarom ook dat Japanse Whisky (of welke dan ook) nooit hetzelfde zal zijn als de Schotse, ook al is het recept, de Potstills, de vaten en de rijpingsjaren geheel hetzelfde. Het klimaat is daar niet zoals in Schotland en zijn de omstandigheden gewoon anders. Daarom ook de rijping, de aroma en de smaak.



Water. Nog even helemaal terug naar het begin van Whisky maken, om een goede Whisky te maken heb je goed water nodig. De talrijke waterstroompjes in het Schotse landschap voorzien hierin rijkelijk, behalve oppervlakte water wordt er ook veel water onttrokken uit ondergrondse bronnen. Hier komt wederom de trots van de Schotten naar voren, zij geven deze bronnen ook vaak een naam, zo gebruikt Glenfiddich de nabij gelegen bron 'Robbie Dhu' en Strathisla de 'Broomhill Spring'. Het water wordt gebruikt voor het kiemen van de gerst in the Malthouse, voor het Mashen in de Mashtun, het sproeien tijdens het gisten in de Washback, koelen van de alcohol damp die uit de Stills komt (om het vloeibaar te maken), de New Spirit in de juiste verhouding Cask Strength te brengen, de Whisky op de juiste verkoop sterkte te maken bij het bottelen en natuurlijk voor het reinigen van alles in en om de distilleerderij. Duidelijk zal zijn dat het mengwater, dat wat direct in het eindproduct komt, het beste water is dat er voor de Whiskymaker voor handen is.

*Het ruiken, proeven en drinken van whisky:* De smaak; als er een drank is dat je moet leren drinken is whisky het ultieme voorbeeld. Bij de allereerste maal dat je van dit goedje (dat eruit ziet als koude thee) een slokje neemt, gaat je tong van boven en van onderen prikkelen en voel je de vloeistof zo naar beneden glijden. Leer er van te genieten en drink het met mate, begin met te ruiken op ca. tien centimeter afstand, even wennen, dan voorzichtig dichterbij ruiken en als laatste je neus netjes in het proefglas steken om er eerst voorzichtig en vervolgens lekker aan te snuiven. Telkens merk je dat je de kenmerken van de whisky anders/beter in je opneemt. Pas nadat je je lippen hebt laten wennen aan de alcohol (eerst even insmeren met wat whisky) kun je een slokje nemen, laat de whisky lekker door de mond gaan zodat het in alle hoeken en gaatjes komt. Dan voorzichtig doorslikken, desnoods met wat lucht vermengen. Dat is de belevenis van een echte nosing en tasting (ruiken en proeven). IJs door de whisky; drink je whisky met of zonder ijs in het glas? Hierover verschillen de meningen van de deskundigen. Whisky drink je mijnsinziens puur of met een paar druppels water om de smaak los te maken. Whisky drinken met ijs, om het koel te drinken, doen we eigenlijk tegenwoordig niet meer, al vraagt menig barkeeper nog standaard 'met ijs', 'nee, natuurlijk niet' is dan mijn antwoord. In whisky doe ik geen ijs, omdat het koud niet lekkerder is, maar vooral, omdat ijs smelt en de whisky die je drinkt alleen maar slapper wordt.Terwijl dat eigenlijk andersom zou moeten zijn. Zelf drink ik whisky daarom puur (alleen de Cask strength met weinig water aanlengen) om optimaal te beleven wat de maker produceert. Het glas dat ik gebruik is standaard een proefglas, met een proefglas kun je echt genieten, lekker walsen, kijken, ruiken en nippen. De vorm van een proefglas is niet toevallig, een proefglas is aan de bovenzijde smaller waardoor de geur in het glas blijft. Het glas is helder en blank, dat is bijna logisch want je wilt toch naar de echte kleur van de whisky kijken! Er zit een voetje aan of een dik stuk glas aan de onderzijde, dit om de whisky niet te warm te laten worden door de warmte van je handen en het gemakkelijk te kunnen vasthouden. Bij de glazen met een voetje kan je nog de discussie krijgen hoe je die vast moet houden. Mijn idee is, dat je dat niet alleen aan het voetje doet, niet alleen aan het pootje (als die er al aan zit) maar; zoals hierboven (zie ook de foto) mij het normaalst overkomt, het buikje tussen duim en wijsvinger, de middelvinger om het pootje, de ringvinger aan de andere zijde van het pootje en de pink gebruik je eigenlijk niet, die gaat dan ook niet omhoog zoals bij het theedrinken! Dit klinkt ingewikkeld maar is het niet, vraag maar eens aan een golfleraar hoe je een golfclub vastpakt, ook dat is logisch maar ingewikkeld om te omschrijven. Zo uit de fles is de beste manier om te schenken, doe het niet in een schenkbokaal of laat de fles niet open staan. Aantoonbaar (en wij van het whiskyclubje kunnen het weten) geurt en smaakt de whisky anders, bij het leegschenken al binnen een half uur. Je zult ervaren, als je twee dezelfde flessen whisky drinkt (uit dezelfde badge) waarvan er één enige tijd halfvol stond en de ander vers aangebroken, dat er nuanceverschil is in de geur en smaak! Naar mate er meer kruiden of turf zijn gebruikt is het verschil groter. Het schudden met de fles dat men wel eens doet voor het inschenken is om alvast extra zuurstof in de whisky te brengen. Hierdoor komt de geur en smaak alvast los in de fles, hoe meer lucht in de fles hoe groter het effect. Doe dit alleen bij onervaren drinkers omdat de ervaren drinker zelf het de geur- en smaakverandering in de hand wil hebben en niet onbelangrijk deze wil waarnemen.

De soorten whisky:

Single Malt Whisky

Een Single Malt Whisky wordt, in tegenstelling tot andere soorten, uitsluitend uit gemoute gerst gestookt en is afkomstig uit één distilleerderij.

Scotch Single Malt Whisky

Single Cask Whisky

Whisky afkomstig van één distilleerderij en van één vat, al dan niet teruggebracht tot een consumptiesterkte van 40 of 43%.

Cask Sample

Een cask sample whisky is een single malt van één distilleerderij, uit één vat, die al dan niet teruggebracht is tot een consumptiesterkte van 40,43 of 46%. Doorgaans is deze malt niet bijgekleurd of chill filtered. Op een etiket van een cask sample wordt meestal aangegeven wanneer de whisky is gedistilleerd, wanneer ze is gebotteld, het nummer van het vat en de hoeveelheid flessen die uit dat vat zijn gebotteld.

Cask Strength

Een cask strength whisky is een single malt van één distilleerderij uit één of meer vaten met een alcoholpercentage rond de 60%. Het alcoholpercentage van de whisky in de fles is hetzelfde als van de whisky in het vat, dus niet afgezwakt naar een consumptiesterkte van 43 of 40%. Cask strength whisky's worden meestal niet gekleurd of chill filtered.

Vatted Malt

Een blend van enkel en alleen single malt whisky's, waarbij deze single malts wel van verschillende distilleerderijen afkomstig mogen zijn.

Blended Whisky

Een blend of blended whisky is een whisky bestaande uit een mix van grain whisky's en malt whisky's. Beide moeten minimaal drie jaar in eikenhouten vaten gerijpt zijn. De kwaliteit van een blend is afhankelijk van de leeftijd en de hoeveelheid malt whisky die erin is verwerkt. Blended whiky is het meest verkochte type Schotse whisky.

Single Blended Whisky

Als een distilleerderij zowel grain whisky als malt whisky produceert en deze met elkaar vermengt ontstaat er een single blended whisky. Het woord single wil zeggen afkomstig van één distilleerderij. In schotland bestaat er nog maar één distilleerderij die zowel grain als malt produceert, namelijk Loch Lomond in Alexaandria. De single blend die hier wordt geproduceerd bestaat uit één grain en zeven malt whiskey''s en draagt dezelfde naam als de distilleerderij.

Grain Whisky

Grain whisky is neutrale alcohol verkregen uit verschillende granen, meestal tarwe maïs, die minimaal drie jaar op eikenhouten vaten heeft gerijpt. De neutrale alcohol wordt verkregen door middel van continudistillatie in een continuous, patent, column of Coffey stil (vier namen voor dezelfde distilleertechniek). Grain whisky wordt meestal gebruikt als basisalcohol voor blended whisky. Het komt ook wel eens voor dat grain whisky als single grain wordt gebotteld.

Single Grain Whisky

Een grain whisky afkomstig van één enkele grain whisky distillery draagt meestal de naam van de betreffende distilleerderij. De grain whisky wordt meestal gebruikt als basis voor blended whisky. Het wordt gemaakt uit gedeeltelijk gemout en gedeeltelijk ongemout graan en in continuous stills tot neutrale alcohol gedistilleerd. Deze neutrale alcohol wordt van circa 95% met water afgezwakt naar 63% alcohol en voor minimaal drie jaar op eikenhouten vaten gerijpt. Bekende voorbeelden van single grain whisky zijn Cameron Brig en Invergordon.

De omgevingsfactoren en de verschillen in bereidingswijze in de streek van herkomst beïnvloeden de smaak van een Single Malt. De belangrijkste Schotse whisky-gebieden op een rij (en een overzicht van de merken Scotch Single Malt Whisky die bij de SSMWSociety zijn aangesloten):

Highlands

Glengoyne, komt uit het zuiden van de Highlands, net tegen de grens met de Lowlands. Dit is een andere karakteristieke Malt met een zachte neus/dronk, doordat deze distilleerderij geen turf gebruikt.

Speyside:

Eigenlijk onderdeel van de Highlands, maar altijd apart genoemd vanwege het aantal grote whiskynamen. Met zijn overvloedige voorraad vers water, gerst en turf heeft Speyside alles in huis om mooie Malt Whisky te distilleren. De distillateurs in deze streek maken veel gebruik van ondergrondse waterbronnen. De zuiverheid van dit water draagt bij aan de kwaliteit van het eindprodukt. Het water stroomt in dit deel van Schotland veel langer over granietheuvels, wat de whisky een aparte frisheid geeft.

Glenrothes, Aberlour, Balvenie, Glenfiddich, The Glenlivet, Glen Grant, en Macallan, exclusief op Sherryvaten gerijpt.

Lowlands:

In dit deel van Schotland zijn geen granietheuvels. En de turf heeft er een subtiel karakter. Verder is er veel uitstekende gerst en zuiver water. Lowland Malts hebben een zoetere, zachtere smaak dan de Malts uit andere streken. De meeste Lowland Malts worden met heel weinig turf bereid.

Een van de mooiste Malts uit dit gebied is Glenkinchie, een iets droge, rokerige Malt Whisky.

Campbeltown

De zeelucht van het schiereiland (een lange landtong ten zuiden van de Lowlands) Mull of Kintyre, waarop het stadje Campbeltown ligt, geeft de Malts van deze streek een speciale, zilte smaak.

De twee distilleerderijen die er staan zijn: Springbank, is nog steeds in handen van de oudste distilleerdersfamilie Mitchell. Hun Malt Whisky heeft een moutig, licht zoutig karakter.Glen Scotia, eigendom van Loch Lomond Distillery Co Ltd. De single malt van Glen Scotia wordt door de huidige eigenaar met een leeftijdaanduiding van 14 jaar op de markt gebracht.

Islay

De acht distilleerderijen op dit 'Malt-eiland' produceren de volgende whisky's: Lagavulin, Bunnahabhain, Caol Ila, Bruichladdich, Bowmore, Ardbeg, Port Ellen en Laphroaig. Aroma en smaak worden nadrukkelijk gekenmerkt door de invloed van turf, zeewier en jodium maar het zijn toch totaal verschillende whisky's.

Overzicht van de merken Scotch Single Malt Whisky aangesloten bij SSMWSociety:

De markt voor malt whisky's is de laatste jaren stormachtig gegroeid. Het aantal liefhebbers neemt dan ook snel toe. De malt wishky liefhebber is constant op zoek naar kwaliteitswhisky's en de bijbehorende informatie.
Om aan deze vraag tegemoet te komen is in nauwe samenwerking met distilleerderijen in Schotland de Classic Malts Selection opgericht. Als een nieuw onderdeel van Diageo Nederland gaat de Classic Malts Selection bekende en nieuwe malt whisky's actief promoten en ondersteunen. Al sinds 1985 worden de 6 Classic Malts ondersteund door Diageo. Dit heeft zowel nationaal als internationaal geleid tot een explosieve groei in het premium malt whiskysegment. De 6 merken: Glenkinchie, Dalwhinnie, Cragganmore, Oban, Talisker en Lagavulin hebben bovendien een prominente plaats verworven bij zowel de whiskyliefhebber als bij de betere horecabedrijven.